สมเด็จพระพุฒาจารย์
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) (นามเดิม โต; 17 เมษายน พ.ศ. 2331 – 22 มิถุนายน พ.ศ. 2415) เป็นพระภิกษุชาวสยาม ผู้ทรงคุณูปการอย่างยิ่งต่อพระพุทธศาสนาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นถึงตอนกลาง ท่านมีบทบาทสำคัญในด้านการทำนุบำรุงพระศาสนา การศึกษา และการเผยแผ่หลักพระไตร...
ประวัติ
สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) (นามเดิม โต; 17 เมษายน พ.ศ. 2331 – 22 มิถุนายน พ.ศ. 2415) เป็นพระภิกษุชาวสยาม ผู้ทรงคุณูปการอย่างยิ่งต่อพระพุทธศาสนาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นถึงตอนกลาง ท่านมีบทบาทสำคัญในด้านการทำนุบำรุงพระศาสนา การศึกษา และการเผยแผ่หลักพระไตรปิฎก ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดระฆังโฆสิตาราม ตั้งแต่ พ.ศ. 2395 จนถึงมรณภาพใน พ.ศ. 2415 ผลงานสำคัญของท่านครอบคลุมทั้งด้านวิชาการธรรมและวัตถุมงคล โดยเฉพาะ พระสมเด็จวัดระฆัง ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในพระเครื่องที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศไทย นอกจากนี้ ท่านยังเป็นผู้ปรับปรุงและเผยแพร่ พระคาถาชินบัญชร ให้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายสืบมาจนถึงปัจจุบัน
โปรไฟล์นี้ดึงจาก Wikidata และ Thai Wikipedia โดยอัตโนมัติ จัดทำเพื่อเป็นดัชนีบุคคลไทยที่มีข้อมูลสาธารณะบนโลกออนไลน์ ข้อมูลอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ตามแหล่งอ้างอิงต้นทาง
ไทม์ไลน์ชีวิตและอาชีพ
-
ข้อมูลสาธารณะ อ้างอิงมีหน้า Thai Wikipedia และข้อมูล Wikidata
ระบบนำเข้าจากแหล่งข้อมูลสาธารณะโดยไม่ใช้ AI
แหล่งข่าว →
มรดกและอิทธิพล
เป็นบุคคลไทยที่มีข้อมูลสาธารณะและถูกบันทึกในฐานข้อมูลสากล จึงถูกรวมไว้ในดัชนีชาวเน็ตคนดังของ chaownet